Rodzicielstwo jest bez wątpienia sprawą niełatwą, wymagającą wyrzeczeń, ale również usianą miłymi chwilami. Pełną nerwów i trosk, ale zarówno szczęścia i radości. Są chwile kiedy pękamy z dumy za sprawą syna czy córki, a czasem nasza pociecha dostarcza nam takich atrakcji, że wręcz „wychodzimy z siebie”, jesteśmy wściekli, nie panujemy nad własnymi emocjami a co gorsza słowami. To pierwszy krok do destrukcji naszych dobrych relacji z dzieckiem, kolejna cegła do muru oddzielającego rodzica i dziecko.

 

 

Jesteśmy skłonni twierdzić, że nasze dziecko jest niegrzeczne, lekceważy nas, nie słucha, nie wykonuje poleceń i w ogóle nie wiadomo „w kogo to się wrodziło”. A jeśli jest nastolatkiem to na pewno wchodzi w wiek buntu i musimy to jakoś przeczekać – dorośnie to zmądrzeje.

 

Takie twierdzenia wśród rodziców napotykam bardzo często. Nie tylko powodują one stres, złość i pogorszenie samopoczucia u rodziców, budują błędny obraz naszego dziecka, za ich sprawą atmosfera w domu staje się coraz gęstsza, że momentami nie da się wytrzymać, a co mówić dopiero o odprężeniu. To również wpływa na nasze dziecko i powoli, ale trwale odciska swoje piętno na jego/jej psychice. Wpływa na to jaki nasz syn czy córka będzie jak stanie się wreszcie dorosłym człowiekiem. Ale to nie jest w tym wszystkim najgorsze… Takie sytuacje mogą trwale wpłynąc na nasze relacje z dzieckiem a nawet je nieodwracalnie zniszczyć. Czy tego chcemy? NIE! Przecież my chcemy jak najlepiej… więc dlaczego tak się dzieje?

 

Główną przyczyną problemów w komunikacji rodzic – dziecko jest jej BRAK lub jeśli jest – jej nieskuteczność. Dlaczego?

 

Otóż niewiarygodne jest to jak szybko zapominamy o czasach kiedy my sami byliśmy dziećmi. Jesteśmy skłonni twierdzić, że my oczywiście byliśmy inni i „za naszych czasów” to to czy tamto było nie do pomyślenia… Może i mamy częśc racji. Dziś nie umiemy spojrzeć oczami dziecka na daną sytuację – oto podstawa problemu. Mamy inne podejście do życia, inaczej hierarchizujemy zdarzenia, mamy inne kategorie myślowe niż dzieci, inne problemy. Problemy naszych dzieci uważamy za błache (o ile oczywiście o nich wiemy) i często próbujemy narzucać naszym młodym członkom rodziny swój DOROSŁY TOK MYŚLENIA, który oczywiście z góry musi być skazany na porażkę… Dlaczego? Dlatego, ze dziecko NIE JEST DOROSŁYM! Inne rzeczy sprawiają muczy jej radość niż nam, ma inne wartości niż my – tak naprawdę dopiero zaczyna je budować, ma inne problemy, inne potrzeby, inne stresy, inne reakcje, zachowania… i ma do nich absolutne prawo! Ma prawo do tego, aby w danej chwili zwyczajnie być dzieckiem, mysleć jak dziecko, zachowywać się jak dziecko. A my dorośli powinniśmy nauczyć się mówić jego językiem, aby to co chcemy mu przekazać do niego trafiało, aby nasz maluch wyróśł na szczęśliwego, zdrowego człowieka, abyśmy mogli czuć się spełnionymi rodzicami…

Jeżeli to co przeczytałeś wydaje Ci się dziwnie znajome, jeżeli Ty masz problem ze swoim dzieckiem NAPISZ DO MNIE >>

 

Najlepiej będzie jeśli przy pierwszej wiadomości dokładnie opiszesz problem, podzasz konkretne przykłady, opiszesz jak najdokładniej reakcje i zachowania najpierw Twoje, potem dziecka, tak abym mogła dobrze wyobrazić sobie dana sytuację.

• Wspólnie zastanowimy się gdzie leży źródło problemu, jak możemy temu zaradzić.

• Pomogę Ci spojrzeć na świat oczami dziecka

• Pomogę Ci przede wszystkim zrozumieć jego zachowanie.

• Pomogę Ci nauczyć się efektywnego komunikowania się ze swoim dzieckiem.

Uwaga!!! PROMOCJA „Powitaj wiosnę z uśmiechem” Tylko do końca marca 20 % rabatu na wszystkie moje konsultacje!!! Teraz zamiast 34 zł, zapłacisz tylko 27,20 zł. Nie zwlekaj!!!

 

Zamów konsultację e-mail w cenie 27,20 zł >>

<< Powrót